Jak urządzić wrzosowisko w ogrodzie?

Wrzosy w ogrodzie wyglądają pięknie i romantycznie. Kwitnące wrzosy są oznaką zbliżającej się jesieni. Jeśli lubicie wrzosy, przygotowałem krótki poradnik dotyczący ich uprawy. Zakładamy wrzosowisko bez błędów. Wrzosy lubią miejsca suche, w których wiosną i jesienią nie gromadzi się woda. Jeśli chcemy mieć wrzosy w ogrodzie posadźmy je w odpowiednim miejscu i najlepiej w grupach. Tam, gdzie planujemy wrzosowisko, zdejmujemy warstwę około 15 cm ziemi i rozkładamy kwaśny torf. Rabatę pod wrzosy przekopujemy na głębokość szpadla. Można też w szkółkach lub sklepach ogrodniczych kupić specjalne podłoże dla wrzosów.

Sadzenie

Wrzosy uprawiane w pojemnikach możemy przesadzać do ogrodu przez cały sezon, jednak najlepiej robić to we wrześniu, gdy kwitną i widać je w całej okazałości. Wrzosy sadzimy w odległości 20–30 cm. Wrzosy najlepiej czują się posadzone w dużych grupach na znacznej przestrzeni, tworzą wtedy pięknie wrzosowisko. Po posadzeniu wrzosów rabatę ściółkujemy kilkucentymetrową warstwą kory, co zapobiega szybkiemu przesychaniu gleby.

Podlewanie

Wrzosy w ogrodzie podczas suszy trzeba podlewać – lepiej robić to mniejszą ilością wody, lecz częściej. Wrzosy w ogrodzie nawożenie: wiosną rośliny zasila się wieloskładnikowym nawozem mineralnym (najniższe zalecane na opakowaniu dawki). Najlepsze dla wrzosów są nawozy wolno działające, które przenikają powoli do gleby, w miarę jak są pobierane przez korzenie roślin.

Cięcie wrzosów

Wrzosy powinny być co roku przycinane, wtedy tworzą zwarte kępy i obficiej kwitną. Jak wykonać prawidłowo cięcie wrzosów? Wrzosy przycina się w kwietniu, odcinając pędy poniżej miejsca, z którego wyrastały kwiaty. Małe rośliny można przycinać zwykłymi nożyczkami, duże wygodniej ciąć nożycami do żywopłotu.

Okrywanie roślin na zimę

Choć wrzosy są odporne na mróz, warto je na zimę okryć (najlepiej po pierwszych przymrozkach). Wczesną wiosną, gdy ziemia jest zmarznięta i korzenie nie mogą z niej pobierać wody, rosnące w słonecznym i przewiewnym miejscu rośliny narażone są na przesychanie. Do okrywania wrzosów najlepsze są gałęzie świerkowe lub włóknina. Przykryte liśćmi, które odcinają dopływ świeżego powietrza, wrzosy łatwo gniją.

5 pomysłów na kompozycje kwiatowe z daliami

Z bardzo dekoracyjnych kwiatów dalii można stworzyć interesujące kompozycje kwiatowe. Oto 5 ciekawych pomysłów na wykorzystanie dalii we florystycznych aranżacjach.

Duży szklany wazon, a w nim kolorowe miseczki z krótko przyciętymi daliami. Pojedyncze – unoszą się na wodzie, udając łódki lub nenufary. A te bardziej towarzyskie – ustawiają się piętrowo, tworząc podwodne kaskady. Fioletowe naczynia kontrastują z kwiatami, wzmacniają żółto-czerwony odcień płatków dalii.

Smukłe, wysokie dalie zasługują na pełną ekspozycję: zostały wstawione do wysokich półprzezroczystych wazonów i ustawione na białym tle.

Kwiaty dalii, nachyłka i nagietka tworzą ognisty kwiatowy obraz.

Okazały bukiet z kwiatów dalii, nagietka i nachyłka.

Kompozycja kwiatowa, którą może zrobić każdy - wystarczy ścięte kwiaty dalii włożyć do szklanego naczynia. Żółto-czerwone kwiaty dalii pięknie kontrastują z zabarwionym na niebiesko szkle.

 

 

Suche liście zgrabione jesienią: czy mogą służyć jako nawóz?

 

Jesienią w ogrodzie grabimy w ogrodzie suche liście, opadłe z drzew i krzewów. Czy zgrabione liście można wykorzystać jako nawóz? Co zrobić z suchymi liśćmi?

  Liści, które jesienią opadły z drzew i krzewów nie należy zostawiać na zimę na trawniku, ponieważ mogą powodować m.in. gnicie traw. Suche liście trzeba systematycznie grabić i usuwać z trawników. Warto też posprzątać liście z chodników, ścieżek czy podjazdów w ogrodzie, bo na mokrych liściach można się łatwo poślizgnąć.

Co zrobić z suchymi liśćmi?

Wielu właścicieli ogrodów zebrane z trawników i ogrodu suche liście po prostu pali, ale to nie jest dobre rozwiązanie. Dobry ogrodnik zawsze stara się wykorzystać każdą materię organiczną. A liście taką materią właśnie są.
Jednym ze sposobów wykorzystanie zgrabionych jesienią liści jest obsypanie nimi roślin, które wymagają zimowego okrycia. Kopczykami z suchych liści można obsypać krzewy i drzewa. Aby wiatr nie rozwiał kopczyków z liście, można przysypać go cienką warstwą ziemi.
Uwaga! Do osłony roślin przed mrozem nie można używać liści porażonych przez choroby i zaatakowanych przez szkodniki.

Czy zgrabione liście mogą służyć jako nawóz?

Najlepszym sposobem wykorzystania suchych liści, zgrabionych jesienią z trawnika jest przeniesienie ich do kompostownika. Wraz z innymi resztkami organicznymi liście po jakimś czasie przekształcą się w znakomity nawóz organiczny – kompost, który jest doskonałym źródłem próchnicy.
Uwaga! Na kompostownik nie należy wyrzucać liści porażonych przez choroby i zaatakowanych przez szkodniki. Lepiej też nie dodawać tam liści orzecha włoskiego.

Storczyk Phalaenopsis – co zrobić gdy storczyk przekwitnie

 

Phalaenopsis to najpopularniejszy gatunek storczyka uprawiany w naszych mieszkaniach. Podpowiadamy co zrobić, gdy Phalaenopsis przekwitnie. Storczyk Phalaenopsis po przekwitnięciu.

Pęd kwiatowy, czyli łodygę, na której rosły kwiaty storczyka Phalaenopsis, po przekwitnięciu można pozostawić na roślinie. W tym przypadku albo ten pęd sam uschnie (po zaschnięciu należy go koniecznie wyciąć, bo nie stanowi ozdoby rośliny), albo będzie się sukcesywnie wydłużał, wydając na końcu kolejne kwiaty.
Pęd kwiatostanowy storczyka można też przyciąć bezpośrednio po przekwitnięciu – zazwyczaj (ale niekoniecznie) nad trzecim węzłem. W tym przypadku jest szansa, że wypuści z niższego węzła nowy pęd kwiatowy, albo keiki (młodą roślinę).
Po przekwitnięciu storczyk potrzebuje pewnego okresu na zregenerowanie sił po dużym wysiłku, jakim jest kwitnienie. Najlepiej przetrzymywać wtedy Phalaenopsis w ciepłym i jasnym (ale nie na pełnym słońcu) miejscu i podlewać przegotowaną i odstaną wodą po wyschnięciu podłoża w doniczce oraz zasilać nawozem do storczyków. Trzeba też zadbać o podwyższenie wilgotności powietrza wokół storczyka. Po kilku miesiącach powinny pojawić się nowe pędy kwiatowe.

Skalnica ‘Peter Pan’

Opis:

Skalnica ‘Peter Pan’ to zimozielona bylina tworząca niskie, zwarte poduszki wysokości 10 cm, złożone z niedużych (około 4 cm średnicy) rozetek. Liście tej odmiany skalnicy są intensywnie zielone, powcinane.
Skalnica ‘Peter Pan’ kwitnie w maju i czerwcu. Duże (do 1,5 cm), karminowoczerwone kwiaty są osadzone po kilka na krótkich pędach, znajdują się tuż ponad liśćmi (tym odmiana ‘Peter Pan’ różni się od innych odmian skalnicy).
Skalnica ‘Peter Pan’ najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym, stanowisko słoneczne znosi pod warunkiem, że gleba jest żyźniejsza i stale, umiarkowanie wilgotna. Gleba powinna być próchniczna i żyzna.
Skalnica ‘Peter Pan’ to doskonała roślina na skalniaki i obwódki. Polecana także do wypełniania wolnych przestrzeni w murkach oporowych oraz do sadzenia na obrzeżach zbiorników wodnych. Najlepiej sądzić ją w grupach po kilka egzemplarzy. Znakomicie nadaje się do małych ogrodów.

Aster krzaczasty

Opis:

Aster krzaczasty jest byliną z rodziny astrowatych Asteraceae. Pochodzi z Ameryki Północnej, charakteryzuje się zwartym, kulistym pokrojem, ma nagie pędy i wąskie, lancetowate liście. Osiąga od 20 do 50 cm wysokości.

Kwitnie bardzo obficie i długo – od końca sierpnia do października. Koszyczki są zebrane w wiechy. Kwiaty języczkowe mają barwę czerwoną, rożową, białą lub fioletową w różnych odcieniach, zaś kwiaty rurkowe są żółte bądź brązowe.

Aster krzaczasty wymaga gleby żyznej, próchniczej oraz słonecznego stanowiska. Lepiej rośnie i kwitnie na glebach żyznych, ale dobrze daje sobie radę również na uboższych podłożach (nie jest wybredny w stosunku do stanowiska).

Astry krzaczaste stosuje się na obwódki rabat bylinowych, na rabaty, żywopłoty oraz sadzi w grupach na trawnikach.

Rozmnaża się go przez podział roślin wiosną. Astry te można przesadzać z bryłą ziemi przez cały okres wegetacji. Sadzi się je w rozstawie 30 x 30 cm.

 

Modrzew japoński 'Diana'

Opis:

Modrzew japoński 'Diana' to duży krzew lub małe drzewko, charakteryzujące się silnie, faliście poskręcanymi pędami, szczególnie dobrze widocznymi w stanie bezlistnym, dlatego jest to roślina atrakcyjna także zimą. Rośnie wolno – roczny przyrost około 20 cm. Dorasta do 10–15 m wysokości (po 10 latach osiąga około 5 m wysokości).
Modrzew japoński 'Diana' ma nieregularną koronę. Igły są zielononiebieskie, lekko poskręcane, jesienią przebarwiają się na żółto, a na zimę opadają. Co roku obficie rodzi szyszki.
Modrzew japoński 'Diana' wymaga gleb żyznych i umiarkowanie wilgotnych, ale przepuszczalnych oraz stanowisk słonecznych. Podobnie jak wszystkie modrzewie można go przycinać – coroczne, wiosenne przycinanie pędów ogranicza wzrost rośliny oraz stymuluje ją do wytwarzania nowych, silnie poskręcanych pędów.
Ta odmiana modrzewia najlepiej wygląda sadzona pojedynczo w eksponowanych miejscach. Bezlistne pędy znajdują zastosowanie w bukieciarstwie (są wykorzystywane do suchych kompozycji).